Sabahın ilk ışıkları Paspatur’un dar sokaklarında dolaşırken ben de Ölüdeniz’e inmek için hazırlanıyorum. Çayımı yudumlarken günün ilk nefesini alıyorum; o nefes, hissettiklerimi anlatmak için yeterli oluyor.
Çalış Plajı’ndan Babadağ’ın eteklerine uzanan yolda yürürken tenimde esen meltem, geceyi nasıl geçireceğimi hatırlatıyor. İstersek Hisarönü’nde bir gece kulübünden sonra kendimizi sakince bir otele kapatabiliriz, istersen de Saklıkent’te gün doğarken yorgunluğumuzu birbirimize yaslanarak atabiliriz. Ne olursa olsun, nefeslerimiz aynı ritmi bulana kadar bırakmıyorum.
Sabaha karşı odada kalan tek ses, yavaşlayan soluklarımız oluyor; o an, her şeyin anlamını taşıyor.
Comments